ROZDZIAŁ 5

Ehh niestety.. całował idealnie. Przygryzł moją górną warge i gdy już chciał pogłębić pocałunek raptem go odsunęłam za tors cicho dysząc. Jego spojrzenie zmieniło się w zdziwienie, rozczarowanie? .. Sama nie wiem.. ale wiem, że nie przypuszczał takiej reakcji. Chyba oczekiwał ode mnie wyjasnień spoglądając pytająco. Nastała niezręczna cisza podczas, której tak długo zastanawiałam się co mam powiedzieć.

-Wybacz - powiedziałam patrząc w dal trzymając ręce splecione za plecami - Jakoś tak się dziwnie.. czuje -zaczełam się wiercić.

Russel nadal nic nie mówił, w końcu wziął wdech i wydech podrapał się po głowie i powiedział:

- To ja przepraszam .. za szybko to .. to sie dzieje.. z resztą..

- Russel.. Masz dziewczyne? Pamiętasz jak jeden z nich tak.. powiedział

- Emm - chrząknął - Tak szczerze - chrząknął - Sam nie wiem.. -spojrzałam na niego z uniesioną prawą brwią.
-Ehh - wdechnął- Chodź .. usiądźmy gdzieś
Weszliśmy do Mackdonalda 24/24. Cieszyłam się z pobytu w jadalni bo byłam cholernie głodna.
Gdy już dostaliśmy nieduży posiłek usiedliśmy na przeciwko siebie przy jednym z wielu stolików.
Jadalnia była prawie pusta przez późną godzinę.
- A więc? - to brzmiało strasznie.. - Nie żebym.. sory, że tak
- Nie ma sprawy- uśmiechnął się sztucznie - Ehh - znowu wzdechnął głośno
-Maggie była kochaną dziewczyną.. Poznaliśmy się po tym jak szukałem pracy po poprawczaku. Zakochałem się w niej odrazu a niebawem i ona we mnie. Wydawało mi się, że jesteśmy dla siebie stworzeni..  Wszystko było idealne. Pewneog dnia zobaczyłam dziwne, czerwone plamy na jej plecach.
Gdy się spytałem co to jest to bardzo się zawstydziła i wkrótce powiedziała mi, że to jest .. zaraźliwa choroba skóry - szeotnął zachrypłym głosem. Bardzo się bała moja reakcji, ale .. ja nadal kochałem ją nie zwracając na to uwagi. Dla mnie to było oczywiste. Mag.. - przełknął śline- Wiedząc, że jej nie odpuszcze odeszła ode mnie.. tak poprostu, nie chcą mnie w to mieszać, 'ryzykować'. - Cała wstrząśnięta historią siedziałam jak sparaliżowana. Dopiero teraz zauważyłam łze wypływającą z jego szklistych oczu, którą szybko ztarł.
-Russel - mruknełam i spojrzałam mu w oczy -Nie musiałeś .. - szeptnęłam.
Mimo tego, że nie miałam już tak wielkiego apetytu jak wcześniej bezsłownie zjedliśmy jedzenie i wyszliśmy z Macdonalda.
Była już godzina 3 i kompletnie nie wiedzieliśmy co począć. Russel powiedział, że spróbuje dotrzeć do swojego kolegi żeby nas tam przyjął. Czułam się jak bezdomna (xd) ...
Długo błądziliśmy po mieście szukając jego mieszkania aż wreszcie po pół godziny znaleźliśmy.
Kolega - Andrew przyjął nas nawet się nie zastanawiając.. Mieszkał razem z jego dziewczyną. Pomieszczenie było troche zaniedbałe, ale czuliśmy się tam idealnie. Andrew odrazu dał nam jakieś poduszki i wskazał miejsce do spania, ja położyłam się na kanapie a przyjaciel na materacu. Odrazu zasnęliśmy szczęśliwi odnalezieniem "noclegu".








____________________________________________
A wienc
po 1. Bardzo was przepraszam że jest taki krótki i nudny i wg :/
ostatnio nie mam weny i do tego jeszcze rzadko mi sie zdarza że siadam na dłuższy czas przy laptopie
czy przy opowiadaniu żeby coś napisać bo ciągle się czepiają że za długo siedze itp.. -.-
TAKA SYTUACJAA
Nadal czekam na zgłoszenia żebym mogła was informować, to nie sprawia kłopot tylko przyjemnośc że mam komu wysyłać :)
Soo.. mam nadzieje że mi wybaczycie za tak krótki rozdzialik w takim długim czasie, wiem jestem głupia :c
No i zapraszam!:



CZYTASZ = KOMENTUJESZ <3